
Dag 20 - Madakaripura waterval en aankomst bij de Bromo
dag 20
Madakaripura waterval en aankomst bij de Bromo
Om 8 uur stond Akbar alweer voor de deur, dit keer om ons naar onze nieuwe homestay in Cemoro Lawang te brengen, het dorpje aan de rand van de Bromo-vulkaan. Omdat hij onze privéchauffeur was, konden we onderweg nog iets extra’s doen. En dat werd de Madakaripura waterval.
Eerlijk gezegd waren we wat sceptisch. Na Tumpak Sewu dachten we dat geen enkele waterval dat nog kon evenaren. Toch wilden we het een kans geven. En amai, wat zijn we blij dat we dat gedaan hebben.


Achterop de scooter naar een gesloten waterval
Na een rit van twee uur kwamen we aan op de parking. Van daar ging het achterop een scooter nog vier kilometer verder de heuvels in, naar de ingang. Voor Noah en mij was het de eerste keer op een scooter. Noah zat vooraan, ik zat wat wiebelig achterop.
Helemaal zonder kleerscheuren liep dat niet af. Bij het afstappen kwam Noah met zijn been tegen de hete uitlaat, en hij bleek een flinke brandwonde te hebben. Gelukkig werd die ter plaatse meteen verzorgd, en Noah was er gelukkig snel weer bovenop.
Bij de ingang bleek de waterval officieel gesloten, omdat zware overstromingen in februari de paden hadden verwoest. Toch waren er genoeg bezoekers, en enkele locals boden zich aan als gids. Officieel waren ze dat niet, maar ze kenden de weg wel, en de wandeling zelf voelt eigenlijk niet gevaarlijk. Met een helm op ons hoofd en onze schoenen in het water gingen we op pad.


Omsingeld door watervallen
De wandeling langs de rivier was al magisch, maar hoe dichter we kwamen, hoe indrukwekkender het werd. Plots liepen we onder de watervallen door, met onze voeten in het water en overal water dat uit de lucht leek te vallen. Tot we op de plek kwamen waar je werkelijk omsingeld wordt door tientallen watervallen tegelijk. Het leek wel een sprookje.
Uiteindelijk stonden we aan de voet van Madakaripura zelf. Met zo’n 200 meter is het de hoogste waterval van Java en de tweede hoogste van Indonesië. Onderaan ligt een natuurlijk zwembad, en daar zijn we echt even in gaan zwemmen. Het water was ijskoud, maar wat een ervaring om te zwemmen aan de voet van zo’n reus.
Achter de naam schuilt trouwens een mooie legende. Volgens de lokale overlevering trok Gajah Mada, de legendarische eerste minister van het Majapahit-rijk uit de 14e eeuw, zich hier terug om te mediteren in zijn laatste dagen. De naam zou zijn opgebouwd uit “Mada”, naar Gajah Mada, “kari” (erfgoed) en “pura” (gebed of meditatie). Omdat de waterval nog nooit is drooggevallen, geloven de mensen hier dat hij eeuwig blijft stromen. Als je er staat, begrijp je meteen waarom iemand precies deze plek zou kiezen.
Onze gids bleek trouwens meer fotograaf dan gids. Hij maakte met mijn iPhone de meest epische, en soms ook hilarische, beelden. Stiekem denk ik dat alle gidsen hier een cursus TikTok en Instagram krijgen.


Aankomst in Cemoro Lawang
Na de hike reden we verder richting Cemoro Lawang. Al snel ging het de bergen in, en we werden getrakteerd op uitzichten die je moeilijk in woorden kunt vatten: rijstterrassen, vulkanen en mistflarden.
En dan onze homestay, met frontaal zicht op de Bromo en haar buurvulkanen. Mindblowing. Onze kamer had zelfs twee slaapkamers en drie bedden. Voor ons echte luxe, want tot dan toe sliep Noah altijd tussen ons in.

De zandzee en een zonsondergang met kippenvel
Na een kleine snack op het dakterras, een zak chips en een drankje met uitzicht op de vulkaan, daalden we alvast af naar de zandzee onder de Bromo. Het is een buitenaards landschap van zwart vulkaanzand, waar soms zelfs kleine zandstormen opwaaien, helemaal omringd door vulkanen. Adembenemend.
Daarna wandelden we weer omhoog naar een uitkijkpunt dat Akbar ons had getipt voor de zonsondergang. En ja hoor, opnieuw kippenvel.
Noah kreeg het wat koud, dus Bram en hij liepen terug om truien te halen. Ik bleef nog even praten met twee meisjes uit Brasschaat die toevallig ook voor de zonsondergang waren gekomen. Altijd leuk om onderweg verhalen en tips uit te wisselen.

Mie ayam onder de sterren
Toen het donker was, pikten we nog mie ayam mee bij een kraampje, met zicht op een fonkelende sterrenhemel en de Bromo recht voor ons. We dachten dat het al zeker 20 uur was, maar het was pas 18 uur. Perfect om vroeg onder de wol te kruipen, want de volgende ochtend ging de wekker om 3u30 voor de zonsopgang boven de Bromo. De meeste mensen boeken daarvoor een jeeptour, maar wij gingen te voet. Avontuur verzekerd.

Onze overnachting
We sliepen twee nachten in Cahyo Homestay Bromo in Cemoro Lawang, voor €18,72 per nacht. Het zicht op de Bromo vanaf het dakterras is onbetaalbaar, en met twee slaapkamers hadden we voor het eerst sinds lang wat extra ruimte. Liever meer opties bekijken? Vergelijk andere accommodaties in Cemoro Lawang via Booking.
De dag in beeld
Volgende dag →











































