Dag 12 - Yogyakarta: Prambanan tempel bezoeken

We begonnen de dag relaxed. Noah en ik sprongen ’s ochtends het zwembad in voor wat baantjes en spelletjes met de bal, terwijl Bram intussen naar de “Indo-Supermarket” trok, letterlijk met hetzelfde logo als de Belgische Delhaize. Grappig weetje: ze verkopen er zelfs de 365-productenlijn. Hij kwam terug met Salak Pondoh, beter bekend als snake fruit omdat de schil lijkt op slangenhuid. Vanbinnen is het knapperig, zoet en een beetje zuur, verrassend lekker.

Na het zwemmen en wat korte lesjes voor Noah (Frans, wiskunde) staken we de straat over naar Yang Tom, een heel lokaal restaurantje waar je voor minder dan €1 heerlijke ayam geprek (gefrituurde kip) met rijst krijgt. De mensen herkenden ons meteen van eerder en waren superblij ons terug te zien. We kregen zelfs een gratis gemberdrankje aangeboden. Zo lief.

Het hoogtepunt: Prambanan

In de namiddag stond het hoogtepunt van Yogyakarta op de planning: Prambanan. Toevallig kwam dezelfde chauffeur ons ophalen als gisteren, weer via Gojek, en hij bood opnieuw aan om te wachten. Prima deal.

Prambanan is het grootste hindoeïstische tempelcomplex van Indonesië en staat op de UNESCO Werelderfgoedlijst. Het werd rond het jaar 850 gebouwd tijdens het Mataram-koninkrijk en is gewijd aan de drie belangrijkste goden: Shiva, Vishnu en Brahma. Rondom staan nog tientallen kleinere tempels. Eeuwenlang raakte het complex in verval, onder andere door aardbevingen en vulkaanuitbarstingen, en pas in de 20e eeuw werd het stap voor stap gerestaureerd.

We kwamen er in de late namiddag aan, zodat het gouden licht de tempels prachtig kleurde. Heel veel mensen bezoeken Prambanan bij zonsondergang, net zoals ze Borobudur bij zonsopgang bekijken. Het was dus een stuk drukker dan we verwacht hadden, maar absoluut de moeite waard.

Noah stelde eindeloos veel vragen over het hindoeïsme. Gelukkig kreeg hij bij de ingang een gidsboekje en werd hij zélf de gids voor ons. Hij vond het zo boeiend dat hij nu een presentatie wil maken over de verschillende geloven. Superleuk.

Leuk detail: niet ver van de hoofdsite liggen ook nog enkele boeddhistische tempels, wat mooi laat zien hoe hindoeïsme en boeddhisme hier eeuwenlang naast elkaar hebben bestaan. Die bezochten we ook.

Van tempels naar Decathlon

Na ons bezoek bracht onze chauffeur ons naar Pakuwon Mall Jogja. Niet omdat we zulke shoppers zijn, maar omdat mijn lange broek gescheurd was. Bij Decathlon vond ik een nieuwe broek en een T-shirt, en Noah koos een kleine bal om mee te spelen. Binnen in de winkel speelde hij zelfs spontaan een potje voetbal met twee andere kindjes. Zoveel plezier.

De mall zelf was een belevenis: luxueus, gigantisch en zelfs een game-corner met live commentator bij de videogames. Een beetje bizar om te zien na een dag vol eeuwenoude tempels.

’s Avonds trokken we naar Jl. Prawirotaman, een gezellige straat vol restaurantjes. We aten hamburgers bij Mona Lisa en sloten af bij Via Via Café met een drankje, Yahtzee en Keer op Keer. Duurder dan de lokale restaurantjes, maar de sfeer maakte het helemaal af. Een dag vol contrasten, van eeuwenoude tempels tot hypermoderne malls.

← Vorige dag

Volgende dag →