Dag 11 - Yogyakarta: Wayang, het Kraton en de magische Borobudur

We stonden vanochtend op met de wekker, want er stond iets bijzonders op de planning: een Wayang Kulit-voorstelling in het Kraton van Yogyakarta. Wayang is een eeuwenoude Javaanse schimmenspeltraditie, door UNESCO erkend als immaterieel cultureel erfgoed. Het verhaal wordt verteld met leren poppen achter een wit scherm, begeleid door een dalang (verteller) en een groot gamelanorkest – traditionele Javaanse muziek. Alles was volledig in het Indonesisch, dus we begrepen er weinig van, maar het was indrukwekkend om te zien. Vooral de live muziek en de intensiteit van de verteller maakten veel indruk.

Na de voorstelling verkenden we verder het Kraton, het paleis van de Sultan van Yogyakarta. Het complex is nog steeds de residentie van de sultan en zijn familie en bestaat uit verschillende paviljoenen, zalen en kleine musea met traditionele kunst, oude wapens en batik. Heel groots is het niet, maar het ademt wel cultuur en geschiedenis. We waren blij dat we de Wayang-voorstelling hadden meegepikt – dat gaf ons bezoek echt extra kleur.

Omdat het al snel snikheet werd, keerden we terug naar ons hotel voor een verfrissende duik. Noah en ik zwommen baantjes en speelden met de bal in het water, terwijl Bram lunch haalde bij ViaVia Café – bananenbrood en stokbrood. Heerlijk even relaxen.

Het hoogtepunt: de Borobudur-tempel

Maar het hoogtepunt van de dag moest nog komen. We namen een taxi richting Magelang, waar de Borobudur-tempel ligt. Onderweg wilden we eigenlijk nog stoppen bij uitzichtpunt Punthuk Setumbu, bekend van de magische zonsopgangen boven Borobudur, maar de rit duurde zo lang dat we besloten meteen door te rijden naar de tempel zelf. Gelukkig waren we op tijd voor ons tijdslot.

De eerste indruk? Eerlijk gezegd een beetje alsof je Disneyland binnenwandelt: een grote toegangspoort, shuttlebusjes die je naar de ingang brengen, souvenirshops. Maar zodra je de Borobudur zelf ziet, vergeet je die drukte meteen. Wat een adembenemend bouwwerk.

Bij het kopen van tickets heb je twee keuzes: enkel de benedenverdieping bekijken, of ook toegang tot de bovenste terrassen. Het verschil was maar €9 voor ons drietjes, dus kozen we natuurlijk voor de bovenste verdieping – en dat zouden we iedereen aanraden. Beneden is mooi, maar bovenop de tempel ervaar je pas écht de magie.

Omdat UNESCO zich zorgen maakt om de staat van het monument (te veel bezoekers, slijtage van de stenen), mogen er nu maar 150 mensen per anderhalf uur naar boven. Je krijgt speciale sandalen om de stenen te beschermen en gaat in kleine groepjes met een gids. Onze gids nam het gelukkig luchtig op, maar zorgde er wel voor dat wij als eerste groep boven waren. Hij vertelde ons hoe de Borobudur is opgebouwd: de tempel stelt eigenlijk de weg naar verlichting voor, van het aardse bestaan onderaan naar de nirwana bovenaan. Elke verdieping toont reliëfs die het verhaal van het boeddhisme uitbeelden, en helemaal boven staan stupa’s – klokvormige stenen bellen – met binnenin telkens een boeddhabeeld. Het symbool: in elk mens schuilt een Boeddha.

Een stukje geschiedenis: de Borobudur werd gebouwd rond het jaar 800, in de tijd van de Sailendra-dynastie. Ongeveer 400 jaar later werd hij verlaten, waarschijnlijk door vulkaanuitbarstingen en verschuivende machtsverhoudingen. Eeuwenlang lag de tempel verborgen onder as en jungle, tot hij in de 19de eeuw herontdekt werd door de Britten en later gerestaureerd door de Nederlanders. Vandaag is het UNESCO Werelderfgoed, en nog steeds een spirituele plek voor boeddhisten.

Boven aangekomen genoten we volop van de uitzichten en de stilte. Het was echt magisch om tussen de stupa’s te wandelen, foto’s te maken en te beseffen hoe bijzonder dit bouwwerk eigenlijk is.

Om 17u moesten we weer naar beneden – het park sloot. Gelukkig stond onze taxichauffeur ons trouw op te wachten; hij had zelfs aangeboden om gratis te wachten. Terug in het hotel haalde Bram onze was op, en terwijl de gebedsoproep van de moskee door de avondlucht klonk, schreef ik dit verhaal neer.

Een dag vol cultuur, spiritualiteit en verwondering. Morgen staat Prambanan op ons programma – opnieuw een duik in de geschiedenis, maar dan in de wereld van het hindoeïsme.

← Vorige dag

Volgende dag →