Bakpia recept

Als je in Yogyakarta bent geweest, ben je bakpia gegarandeerd tegengekomen. Deze kleine ronde gebakjes liggen overal: in bakkerijen, souvenirwinkels, en in dozen die Indonesiërs mee naar huis nemen voor familie en vrienden. Tijdens onze rustdag bij het zwembad wandelden we bij toeval een bakpia-fabriek binnen, vlak tegenover de plek waar Noah en ik net een massage hadden gehad. We mochten er verschillende smaken gratis proeven en gingen naar huis met zowel de originele versie als de red velvet-variant.

Van buiten ziet bakpia er niet meteen spectaculair uit – een klein, rond koekje. Maar zodra je er eentje openbreekt, snap je meteen waarom het zo geliefd is: een zachte, zoete vulling omgeven door een dun, gelaagd deeg.

Bakpia komt oorspronkelijk niet uit Indonesië, maar uit China. De naam is afgeleid van het Hokkien “tou luk pia”, wat zoveel betekent als “koek gevuld met vlees”. Chinese immigranten brachten het gebak in de jaren ’40 mee naar Yogyakarta, waar het geleidelijk een heel eigen karakter kreeg. De oorspronkelijke vulling met varkensvlees werd vervangen door mungbonen, passend bij de overwegend islamitische lokale bevolking.

De naam die je overal tegenkomt – bakpia Pathok of Pathuk – verwijst naar de wijk in Yogyakarta waar het gebak groot werd en waar nog steeds veel bakkerijen zitten. Tegenwoordig vind je er behalve de klassieke mungbonenvulling ook chocolade, kaas, pandan en zelfs durian.

Mungbonen hebben een vrij milde smaak en worden in Azië veel gebruikt, zowel in hartige als zoete gerechten. Voor bakpia gebruik je gepelde en gespleten mungbonen – die zien er, eenmaal van hun groene velletje ontdaan, geel uit. Je herkent ze in de winkel soms onder de naam moong dal, split mung beans of yellow mung beans. Een Aziatische of Indiase supermarkt is de beste plek om ze te vinden.

Dit recept testen we momenteel zelf uit – zodra de juiste hoeveelheden en baktijd vaststaan, vullen we dit stuk verder aan.

Het meeste werk zit in het deeg: voor traditionele bakpia maak je twee soorten deeg, die je samen uitrolt en opvouwt om de typische dunne laagjes rond de vulling te krijgen. Het klinkt ingewikkelder dan het is – en als je eerste exemplaar er niet perfect rond uitziet, eet je die gewoon als eerste op.

Voor de mungbonenvulling (hoeveelheden volgen)

• Gepelde gele mungbonen / moong dal
• Suiker
• Kokosmelk
• Snufje zout
• Eventueel pandan of vanille

Voor het deeg (hoeveelheden volgen)
Twee soorten deeg: één voor de buitenkant, één vettere variant die zorgt voor de dunne laagjes.

Week de mungbonen indien nodig en kook of stoom ze tot ze volledig zacht zijn. Laat ze uitlekken en pureer ze fijn. Verwarm ze samen met suiker, kokosmelk en een snufje zout tot een stevige pasta waarvan je balletjes kan vormen. Laat volledig afkoelen.

Maak beide soorten deeg apart en verdeel ze in gelijke porties. Verpak telkens een stukje van het vettere deeg in het andere deeg.

Rol elk deegbolletje uit tot een langwerpig lapje, rol het op, draai het en rol het opnieuw uit. Herhaal dit om de kenmerkende dunne laagjes te krijgen.

Rol het deeg voorzichtig uit, leg een balletje vulling in het midden, vouw het deeg eromheen en knijp goed dicht. Leg de naad naar onder en druk lichtjes plat voor de typische ronde vorm.

Temperatuur en baktijd volgen na test. Bak tot de buitenkant gaar en lichtgoudbruin is.

Eenmaal je het basisdeeg onder de knie hebt, kan je volop experimenteren met de vulling. In Yogyakarta proefden wij zelf de originele mungbonenversie en red velvet, maar chocolade, pandan, kaas en durian zijn minstens even populair.

Ben je zelf in Yogyakarta? Proef bakpia dan zeker ter plekke – het is niet zomaar een snack, maar een echte oleh-oleh: de Indonesische gewoonte om iets van je reis mee naar huis te nemen voor familie, vrienden of collega’s. Geen wonder dat je mensen met volle dozen bakpia het vliegtuig ziet oprijden.

Taman Hutan Raya is misschien niet het spectaculairste park van Indonesië, maar wel een van de meest afwisselende: geschiedenis, dieren en natuur in één wandeling, vlak bij de stad. Noah noemt het nog steeds “de dag van de 54 apen” – en dat zegt eigenlijk alles.

Plan je bezoek: boek je rit via Gojek, of regel een chauffeur via GetYourGuide en combineer het met andere Bandung-hoogtepunten.